Legalisatie van documenten

  1. Laatst bijgewerkt op

Algemene informatie


Een document dat in het ene land officieel en legaal is, is dat niet automatisch in het andere. Veel documenten moet u daarom eerst laten legaliseren, om ze over de grens te kunnen gebruiken.

De legalisatie slaat op de controle van de oorsprong van een document. Legalisatie is een officiële bevestiging dat de handtekening van de ambtenaar die een document ondertekende, of het zegel of de stempel op het document, echt is.

Niet enkel de handtekening van degene die het stuk afgaf wordt gelegaliseerd maar bij uitbreiding wordt ook de handtekening van een legaliserend ambtenaar gelegaliseerd. Elke handtekening, elk zegel of elke stempel wordt gelegaliseerd door diegene die daarvoor bevoegd is en die de handtekening, het zegel of de stempel kent. Dit verklaart waarom vaak verscheidene legalisaties - in een welbepaalde volgorde - nodig zijn.

Zowel Polen als België zijn aangesloten bij het “Apostilleverdag” van Den Haag van 5 oktober 1961. Er is dan maar 1 legalisatie nodig door middel van een apostillestempel.

Vragen en antwoorden over legalisatie van documenten

Legalisatie van Poolse documenten

Voor meer informatie over het verkrijgen van een apostille op een Pools document voor gebruik in België, raadpleeg de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Polen

De autoriteiten van EU-lidstaten mogen voor bepaalde documenten die in een ander EU-land zijn afgegeven geen apostille eisen. Dit geldt voor documenten met betrekking tot: geboorte, overlijden, het feit dat iemand nog in leven is, naam en achternaam, huwelijk (inclusief de bevoegdheid om te trouwen en de burgerlijke staat), echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk, afkomst van een kind, adoptie, woonplaats of verblijfplaats, nationaliteit of het ontbreken van een strafblad. Het is dus niet nodig deze documenten te apostilleren voor gebruik in België.